گلی به جای تو
مهندس اصغر کاظم
نوجوان بودم، با صدری (صدرالدين صدر، فرزند ارشد امام موسی صدر) در خانه نشسته بودیم و شطرنج بازی میکرديم. امام صدر گفتند: ما می خواهیم با بچه ها بیرون برویم و کمی بگردیم. شما هم بياييد. من و صدری قبول نکرديم و گفتيم: میخواهيم شطرنج بازی کنيم. خلاصه امام با افراد ديگری رفتند. من متوجه آمدنشان نشده بودم؛ مشغول کار خودم بودم که کسی از پشت بر شانه ام زد، فکر کردم حمید (فرزند دیگر امام موسی صدر) است. گفتم حمید نکن! اما دوباره بر شانه ام زد. برگشتم و گفتم حمید نکن دیگر! اما دیدم امام موسی صدر است که با يک شاخه گل برگشته و به دیدن من آمده. به من گفت: «حالا که نيامدی، من اين گل را برايت آوردهام، چون خودت مثل گلی و با اين گل جای تو را خالی کرده بودم.» الان که نزدیک به 35 یا 36 سال از آن روز می گذرد، هنوز آن شاخه گل را نگه داشته ام و آن صحنه و برخورد محبت آمیز امام موسی صدر در ذهنم نقش بسته است و هیچگاه فراموشم نخواهد شد.
ی
پس از تبعید امام خمینی به تركیه و از آنجا به نجف، فضای سیاسی کشور بیش از پیش تنگ شده و کسی جرأت اظهار نظر نداشت. در همین ایام، سال 1344 امام موسی صدر طی سفری به ایران آمده بود. امام صدر در این سفر به شیراز هم رفت و میهمان دوست خود مرحوم آیت الله مجدالدین محلاتی بود. امام موسی صدر در شیراز در مسجد حضرت ولیعصر (عج) سخنرانی کرد و حاضران را برای دفاع از حریم اسلام و كشور فرا خواند و آنها را به مبارزه بر ضد ظلم و ستم دعوت كرد. بخشی از این سخنان را مأموران ساواك چنین گزارش كردهاند:
جمعه را عازم جنوب می شدیم تا به روستاهای محروم و جنگ زده آنجا سركشی كنیم. نماز ظهر روز جمعه را كه می خواندند، راه می افتادیم. ماشینی كه مورد استفاده قرار می گرفت، فولكس كوچك حقیر بود. امام صدر كه ماشاءالله دارای هیكلی رشید و قوی بودند، به هنگام نشستن دچار زحمت می شدند. چند بار سؤال كردم كه آقاجان. چرا اصرار دارید از این ماشین كوچك، كه در آن به زحمت می افتید، استفاده كنید؟ ایشان می گفتند
... در دوران کودکی و نوجوانی، شخصیت اثرگذار برای من در درجه اول امام سید موسی صدر بود، که امیدوارم خداوند ایشان را به سلامت برگرداند. حوالی دهه 60 و 70
يک از اعضای خانوادهام چیزی از مسائل سیاسی نمیدانستیم. اما بعدها پس
...روزی با برادری در يکی از خيابانهای لبنان میرفتيم که باران شديدی در گرفت. برای در امان ماندن از باران به زير چادر [سايه بان] مغازهای رفته و از آنجا به داخل مغازه رفتيم. شاهد صحنهای جالب شديم، در يک طرف مغازه بطریهای الکل و مشروب کنار هم چيده شده و در طرف ديگر عکس حضرت علی (ع) نصب بود!! گفتم:«اين ديگر چه وضعی است که در يک طرف مشروب و در طرف ديگر عکس حضرت علی (ع) است؟!» مغازهدار گفت:«من الحمدلله شيعه هستم! و اين کارم [مشروب فروشی] به خاطر ارتزاق و تأمين معاش خانواده است و خودم استفاده نمیکنم!» 
...یادم هست که همان اولین باری که امام موسی صدر را دیدم، خیلی تحت تأثیر ایشان قرار گرفتم؛ تحتتأثیر آن ابهت و نیز نگاه بسیار مهربان و با نشاط ایشان.
محسن: آیا هیچوقت پیش آمد که شما به امام موسی صدر دست بدهید؟
میشدند. وقتی ایشان میآمد، به یكی قطره میداد، به یكی قرص و كپسول میداد، به دیگری شربت میداد و همینطور الی آخر. اخلاق ایشان همواره اینطور صمیمی و خودمانی بود. به لبنان هم كه آمد، دقیقا همینطور بود. در آنجا هم دائما به فكر فقرا و ایتام بود. تنها چیزی كه تفاوت كرده بود، زمان و مكان بود. اما اخلاق ایشان همیشه ثابت بود. یعنی روحیه ایشان در لبنان، همان روحیه ایشان در قم بود. میخواهم بگویم که اخلاق ایشان بسیار اصیل بود. 
...حقیقت آن است که من هیچگاه ندیدم كه ایشان با اسم، از مخالفین خود، اعم از روحانی و غیر روحانی، گله كرده باشد؛ ایشان معتقد بودند که ما وقتی با پیروان دیگر ادیان و مذاهب با آرامش به گفتگو مینشینیم و در پی تفاهم هستیم، با خودیها و روحانیون به طریق اولی باید چنین رویهای را در پیش بگیریم.